ج. رياضيات يوناني
تئايتتوس1
تئايتتوس آتني در حدود 380 برآمد. او رياضيدان، شاگرد سقراط و تئودوروس و دوست افلاطون بود، و افلاطون يكي از محاورات خود را به نام او ناميد. او سهمي اساسي در نظريهٴ اعداد اصم دارد. قضيهٴ 9 از كتاب دهم اقليدس بدو منسوب است. او هشت وجهي و بيست وجهي منتظم را كشف كرد و نخستين كسي بود كه دربارهٴ پنج حجم منتظم نوشته است.
لئون2
لئون رياضيدان از افلاطون جوانتر و از اودوكسوس سالمندتر بود. او ((اصول هندسه)) را نوشت كه از لحاظ تعداد و كارآيي قضاياي اثبات شده بر كتاب بقراط برتري داشت. او ديوريسمي3 (= تعيين، تعريف و تشخيص) را معرفي يا اصلاح كرد.
آرخوتاس
آرخوتاس تارنتومي4 (برآمدنش در نيمهٴ اول سدهٴ چهارم) رياضيدان، مكانيكدان، سياستمدار، فيلسوف فيثاغوري، و از دوستان افلاطون بود. او بنيانگذار علم مكانيك است. او ميان نسبتهاي عددي، هندسي و توافقي5 تميز داد. از اوست روش بسيار ماهرانهٴ تضعيف مكعب به وسيلهٴ دو سطح متقاطع (نخستين مثال از يك منحني، با انحناي مضاعف)، نيز اثبات اين كه ميان n و 1 + n هيچ واسطهٴ هندسي وجود ندارد. او در علم تأليف الحان كار كرد. ساختن دستگاه خودكار.
توماريداس
توماريداس پاروسي6 (برآمدنش سدهٴ چهارم، و احتمالاً نيمهٴ اول آن) رياضيداني است كه اعداد اول را اعداد خطي ناميد. روشي براي حل معادلات خطي اختراع كرد، از اين قبيل: